Opracowanie ma charakter precedensowy. Po raz pierwszy w dziejach polskiego muzealnictwa została napisana książka będąca w swojej istocie raportem relacjonującym, bardzo szczegółowo ale w sposób bardzo usystematyzowany, działalność wielkiego muzeum w okresie kilkunastu lat wypełniających czasokres kierowania nim przez jedną i tę samą osobę. Powstał obraz przemian bardzo ważnej instytucji muzealnej, dokument odzwierciedlający przekształcenia w polskim muzealnictwie pod wpływem zupełnie nowych uwarunkowań. Ocalone zostaną więc od zapomnienia fakty i kierunki działania składające się na aktywność w bardzo wymiernym czasie, dostatecznie długim, aby uznać go za pewną epokę w historii muzeum narodowego w Krakowie, jednej z najważniejszych w Polsce instytucji muzealnych. prof. Stanisław Waltoś
Czy współczesne modernizacje muzeów kolekcjonerskich mogą zniszczyć kruchą równowagę pomiędzy zawartą w nich ideą a materią z jakiej zostały stworzone? Jak dostosować je do współczesnych standardów muzealnictwa i przystosować do potrzeb szerokiej publiczności, zachowując przy tym ich integralność i pierwotny charakter? Jak modernizować muzea kolekcjonerskie nie zabijając ich ducha? To tylko niektóre z pytań, które stawiają autorzy książki Anny i Artura Jasińskich „Stare kolekcje – nowa architektura. O problemach modernizacji kolekcjonerskich muzeów sztuki”. Książka ukazała się 15 grudnia nakładem wydawnictwa Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów w serii Biblioteka NIMOZ.
Niniejsza publikacja jest podsumowaniem, ale tez uzupełnieniem przeprowadzonego szkolenia. W częsci głównej znajda Państwo teksty autorstwa pracowników i współpracowników polskich muzeów, którzy maja doświadczenie we współpracy z osobami starszymi. W aneksie zamieszczamy przykłady dobrych praktyk realizowanych nie tylko przez muzea, ale także przez instytucje i organizacje zrzeszające seniorów lub przygotowujące programy skierowane do tej grupy wiekowej.
Opracowanie Zagrożenia mikrobiologiczne zbiorów muzealnych jest podsumowaniem warsztatów, które organizuje Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów we współpracy z Wydziałem Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Z roku na rok, wraz z pracownikami obu instytucji, modyfikujemy tematy szkoleń i uwzględniamy w nich zagadnienia, które spotkały się z największym zainteresowaniem uczestników.
Teksty zawarte w tej antologii powstawały na przestrzeni 20 lat. Warto podkreślić, że są wciąż aktualne. Polskie prawo ochrony dziedzictwa kultury w zakresie prawa karnego nie zmieniło się aż tak bardzo, jak można byłoby przypuszczać. paradoksalnie wiele artykułów Piotra Ogrodzkiego tych zmian dotyczy – zarówno w zakresie postulatów de lege lata, jak i de lege ferenda. W tekstach bowiem umiejętnie zostały zestawione prawne aspekty z praktyką ochrony dziedzictwa narodowego, a opisane wyzwania w zakresie ochrony dziedzictwa kultury są i zapewne pozostaną aktualne również w dalszej przyszłości. Zdarzenia, sprawy i przykłady z przeszłości są najlepszą lekcją na przyszłość, jeśli tylko chce się z nich wyciągać wnioski.
