Państwowe Muzeum na Majdanku
Muzeum i Miejsce Pamięci w Sobiborze
Muzeum i Miejsce Pamięci w Sobiborze poświęcone jest 180 tys. żydowskich dzieci, kobiet i mężczyzn zamordowanych w niemieckim nazistowskim obozie zagłady w latach 1942–1943. Zabezpiecza miejsca związane z funkcjonowaniem obozu, dokumentuje jego historię, podtrzymuje pamięć o ofiarach deportowanych do Sobiboru z całej okupowanej przez III Rzeszę Europy.
Centralną częścią inwestycji jest budynek muzeum z wystawą stałą, która przedstawia historię obozu zagłady w Sobiborze jako części planu eksterminacji Żydów europejskich. Za sprawą 100 zdjęć i dokumentów odtwarza topografię obozu, utrwala dramat deportacji, pokazuje twarze sprawców i ich ofiar. Ponad 700 obiektów, głównie rzeczy należących do zgładzonych, stanowi punkt wyjścia dla zrozumienia historii miejsca.
W budynku znajdują się również sala edukacyjna, punkt obsługi zwiedzających i biura. Z wnętrza zwiedzający mogą oglądać kluczowe punkty związane z dziejami obozu – bocznicę kolejową, na której zatrzymywały się transporty, i miejsce wybuchu powstania więźniów.
Z uwagi na ogromne znaczenie przestrzeni i zabudowy obozu dla kultywowania pamięci o zbrodniach, które Niemcy chcieli na zawsze wymazać, zrealizowano założenie przestrzenno-krajobrazowe z elementami topografii obozu wskazanymi podczas prac archeologicznych. Ściana Pamięci prowadzi wzdłuż drogi, którą SS-mani prowadzili ofiary na śmierć, łączy najważniejsze części byłego obozu i okala rozległą polanę masowych grobów z prochami pomordowanych. Jej obszar wyznaczają drobne kamienie białego marmuru. Kluczowymi elementami są dwie gabloty eksponujące relikty fundamentów komór gazowych. Odtworzono zarys budynków fryzjerni i baraku więźniów zmuszanych do spalania zwłok pomordowanych. Całości dopełnia ścieżka edukacyjna z informacjami historycznymi i relacjami ocalałych.